X
تبلیغات
نماشا
رایتل

روانشناسی

اجتماعی، سیاسی، مذهبی


                                                          بسم الله الرحمن الرحیم 




پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) در خطبه شعبانیه فرمود: وارفعوا ایدیکُم بالدّعاء فى


اوقات صلواتکم، فانّها افضلُ السّاعاتِ ینظراللّه‏ تعالى فیها بالرّحمة الى عباده.


هنگام نماز دست‏ها را به دعا بلند کنید که بهترین لحظاتى که خدا با رحمت به بندگانش


مینگرد، این لحظات است. اگر کسى خدا را مناجات کرد او هم جوابش را


میدهد(یُجیبهم اذا ناجَوهُ).

      

و اگر بنده‏اى احساس دورى کرد و ندا داد، خداوند او را لبیک مى‏ گویدو یُلبّیهم اذا نادَوه.

     

وقتی انسان دست به دعا برداشت طبق روایات و سنت معصومین(علیها السلام)


مستحب است آن را به سر و صورت خود بکشد؛ براى این که لطف خدا به این دست


پاسخ داده است، دستى که به سوى خدا دراز مى‏ شود، یقیناً خالى برنمى‏گردد و دستى


که عطاى الهى را دریافت کرد، گرامى است. لذا خوب است آن را به سر و صورت


خود بکشد(فلاح السائل، ص 187)

    

  در روایتى از امام صادق(علیه السلام) آمده است بنده دستش را به سوى خداوند


عزیز جبار دراز نمى‏ کند مگر این که خداوند حیا مى‏ کند که آن دست را خالى


برگرداند و قرار میدهد در آن از فضل و رحمت خودش آن قدر که بخواهد به همین


جهت هرگاه کسى از شما دعا کرد دستش را برنگرداند مگر این که آن رابه صورت


و سر خودش بکشد(وسائل‏الشیعه، ج 7، ص 51)

     

در صدقه دادن نیز چنین تعبیرى هست که بعد از صدقه دادن دست خود را به صورت


و سر بکشید یا آن را ببوئید و ببوسید. نقل شده امام سجاد(علیه السلام) بعد از صدقه


دست خود را میبویید و مى‏فرمود: این دست به دست الهى رسیده، چون خداوند فرموده:


هو یقبلُ التوبة عن عباده و یأخذُ الصدقات؛خداوند توبه بندگانش را می پذیرد و صدقه‏ 


 هارا دریافت مى‏ کند (توبه، آیه‏ى 104).

    

  کتاب شریف «حکمت عبادات» از استاد آیة‏اللّه‏ جوادى آملى را مطالعه بفرمائید.